Haizea sahatsetan

Udaberria iritsi da eta Topoa bere gordelekutik irteten ari da zain duen mundua aurkitzeko. Bere lagun berriekin, Rata, Tejón, Sapo eta Nutria, une zoragarriak partekatuko ditu Ingalaterrako landazabaleko bizimodu lasaian. Egileak bidaia fisiko eta psikologiko batean murgiltzen gaitu animalia humanizatuen eskutik. Animalia horiek garai hartako pertsona moralak eta klase sozialak irudikatzen dituzte, baina indarrean jarraitzen dute gaur egun ere (1908an argitaratua). Oso hizkuntza zaindua du eta bizitasun eta baikortasunez beteta dago. Egileak Alastair semearentzat idatzi zuen, begi batetik itsu jaio zen eta osasun arazo ugari izan zituen ume batentzat, bizimodu normala egitea eragotzi ziona. Lana adiskidetasunaren eta bizitza pausatuaren oda bat da, baita norberak daukanaren balioari buruzko gogoeta bat ere.